Uzasadnienie, V K 656/26, Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, 4 listopada 2026
- Sąd
- Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
- Wydział
- V Wydział Karny
- Sygnatura
- V K 656/26
- Data
- 4 listopada 2026
UZASADNIENIE |
||||||||||||||
|
Formularz UK 1 |
Sygnatura akt |
V K 656/26 |
||||||||||||
|
R. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. |
||||||||||||||
|
1. USTALENIE FAKTÓW |
||||||||||||||
|
1.1. Fakty uznane za udowodnione |
||||||||||||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) |
||||||||||||
|
1.1.1. |
T. Z. |
W dniu 18 października 2026 r. w M. przy ul(...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 45 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości (0,97 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) kierował pojazdem marki K. (...) o nr rej. (...), co stanowi występek z art. 178a § 1 kk. |
||||||||||||
|
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione |
Dowód |
Numer karty |
||||||||||||
|
Kierowanie w dniu 18 października 2026 r. przez T. Z. samochodem marki K. (...) o nr rej. (...) w stanie nietrzeźwości na ulicy (...) w M. i spowodowanie kolizji z udziałem samochodu marki E. kierowanym przez Z. Ł.. |
protokół badania stanu trzeźwości |
5, 7 |
||||||||||||
|
świadectwo wzorcowania |
6, 8 |
|||||||||||||
|
zeznania świadka F. O. |
26-27, 86 |
|||||||||||||
|
zeznania świadka O. J. |
30-31, 85 verte-86 |
|||||||||||||
|
zeznania świadka Z. Ł. |
33-34 |
|||||||||||||
|
zeznania świadka Z. H. |
45, 86 verte-87 |
|||||||||||||
|
wyjaśnienia oskarżonego T. Z. |
74-75, 84 verte-85 |
|||||||||||||
|
protokół oględzin monitoringu |
46-48, 51-56 |
|||||||||||||
|
Zatrzymanie T. Z. w dniu 18 października 2026 r. przez Policję oraz zatrzymanie prawa jazdy w/w. |
protokół zatrzymania osoby |
2 |
||||||||||||
|
protokół oględzin osoby |
64-71 |
|||||||||||||
|
informacja z (...) |
40-41 |
|||||||||||||
|
Niekaralność T. Z. za przestępstwa oraz za wykroczenia drogowe. |
karta karna |
42 |
||||||||||||
|
informacja z (...) |
39 |
|||||||||||||
|
1.2. Fakty uznane za nieudowodnione |
||||||||||||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) |
||||||||||||
|
1.2.1. |
||||||||||||||
|
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione |
Dowód |
Numer karty |
||||||||||||
|
2. OCena DOWOdów |
||||||||||||||
|
2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów |
||||||||||||||
|
Lp. faktu z pkt 1.1 |
Dowód |
Zwięźle o powodach uznania dowodu |
||||||||||||
|
1.1.1 |
wyjaśnienia oskarżonego T. Z. |
Oskarżony zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak i na rozprawie przed Sądem przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Przyznanie się oskarżonego znajduje potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, toteż brak jest podstaw do jego kwestionowania. Sąd dostrzegł rozbieżności w relacji oskarżonego z zeznaniami świadka Z. H. w zakresie trasy, jaką mieli pokonać bezpośrednio przed zdarzeniem, niemniej powyższe pozostaje bez większego wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie. |
||||||||||||
|
zeznania świadka Z. Ł. |
Sąd dał wiarę zeznaniom świadka, albowiem są one jasne. logiczne, znajdują przy tym potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym w postaci zeznań świadków O. J. i F. O., nadto w postaci zapisu monitoringu z miejsca zdarzenia. Sąd nie znalazł żadnych podstaw ku temu, by wiarygodność świadka kwestionować. |
|||||||||||||
|
zeznania świadka F. O. |
Sąd dał wiarę zeznaniom świadka, albowiem są one jasne. logiczne, znajdują przy tym potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym w postaci zeznań świadków O. J. i Z. Ł., nadto w postaci zapisu monitoringu z miejsca zdarzenia. Sąd nie znalazł żadnych podstaw ku temu, by wiarygodność świadka kwestionować. |
|||||||||||||
|
zeznania świadka O. J. |
Sąd dał wiarę zeznaniom świadka, albowiem są one jasne. logiczne, znajdują przy tym potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym w postaci zeznań świadków O. J. , F. O. i Z. Ł., nadto w postaci zapisu monitoringu z miejsca zdarzenia. Sąd nie znalazł żadnych podstaw ku temu, by wiarygodność świadka kwestionować. |
|||||||||||||
|
zeznania świadka Z. H. |
Świadek był pasażerem samochodu, którym kierował oskarżony, jednocześnie użytkującym przedmiotowy pojazd. Zeznania świadka - bliskiego kolegi oskarżonego, częściowo zasługują na wiarę, mianowicie te, w których potwierdził, że obaj z oskarżonym w różnych miejscach w M. przed zdarzeniem spożywali alkohol w dużych ilościach i że obaj jechali potem jego samochodem. Powyższe znajduje potwierdzenie w wiarygodnych wyjaśnieniach oskarżonego, w tym w protokole badania stanu jego trzeźwości. Zważyć należy, że świadek w czasie zdarzenia sam był nietrzeźwy i podczas składania zeznań często zasłaniał się niepamięcią wynikającą z tego stanu. Sąd dostrzegł rozbieżności w jego relacji z wyjaśnieniami oskarżonego w zakresie trasy, jaką pokonywali przed zdarzeniem, niemniej powyższe - jak wskazano wcześniej - nie ma większego wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie. |
|||||||||||||
|
protokół zatrzymania osoby |
Brak podstaw do kwestionowania dokumentu. |
|||||||||||||
|
protokół oględzin osoby |
Brak podstaw do kwestionowania dokumentu. |
|||||||||||||
|
protokół badania stanu trzeźwości |
Brak podstaw do kwestionowania dokumentu. |
|||||||||||||
|
świadectwo wzorcowania |
Brak podstaw do kwestionowania dokumentu. |
|||||||||||||
|
protokół oględzin monitoringu |
Brak podstaw do kwestionowania dokumentu. |
|||||||||||||
|
informacja z (...) |
Brak podstaw do kwestionowania dokumentu. |
|||||||||||||
|
karta karna |
Brak podstaw do kwestionowania dokumentu. |
|||||||||||||
|
2.2.
Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów |
||||||||||||||
|
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 |
Dowód |
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu |
||||||||||||
|
3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU |
||||||||||||||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Oskarżony |
|||||||||||||
|
☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem |
||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej |
||||||||||||||
|
W ocenie Sądu, w świetle całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości, że oskarżony T. Z. swoim zachowaniem w dniu 18 października 2026 r. wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 kk, albowiem będąc w stanie nietrzeźwości kierował samochodem w ruchu lądowym. Tym samym przyjęta w akcie oskarżenia kwalifikacja prawna jest prawidłowa. Sąd jedynie doprecyzował opis czynu oskarżonego i przyjął w ramach zarzuconego czynu, że oskarżony kierował samochodem marki K. (...) o nr rej. (...) będąc w stanie nietrzeźwości - 0,97 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu (jak na k. 5), eliminując jednocześnie z opisu czynu wartości stężenia alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu ustalone po ponad godzinie od zdarzenia (k.7). Te ostatnie wartości wskazują jedynie, że stan nietrzeźwości po ponad godzinie od zatrzymania oskarżonego nadal się utrzymywał na wysokim poziomie. Przestępstwo z art. 178a § 1 kk zostaje popełnione już w momencie włączenia się nietrzeźwego kierowcy do ruchu drogowego i dla wyczerpania jego znamion bez znaczenia pozostaje czas kierowania pojazdem. Zachowanie oskarżonego T. Z. będące przedmiotem postępowania należy ocenić jako wysoce naganne. Podkreślić należy, że oskarżony będąc w stanie znacznej nietrzeźwości kierował samochodem w samym centrum dużego miasta, jakim jest M., w godzinie, w której ruch w M. - zarówno drogowy, jak i pieszy - nie zamiera. Wręcz przeciwnie: była to niedziela, dzień, w którym ruch w centrum jest wzmożony. Oskarżony swoim nieodpowiedzialnym, bulwersującym zachowaniem stwarzał przy tym realne, a nie abstrakcyjne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, nadto zagrożenie bezpieczeństwa dla pieszych, na co wskazuje materiał dowodowy. Przy wyświetlanym czerwonym świetle dla samochodów przed przejściem dla pieszych nie zwolnił, nie zatrzymał się, tylko z impetem najechał na tył pojazdu poprzedzającego go, w wyniku czego pojazd ten uderzył w słup sygnalizacji świetlnej i uległ uszkodzeniu. Następnie samochód kierowany przez oskarżonego przemieścił się na przejście dla pieszych, dla których już wyświetlane było światło zielone. Łut szczęścia sprawił, że zdarzenie spowodowane przez oskarżonego nie zakończyło się tragicznie - żaden z pieszych (a było ich niemało po obu stronach jezdni) nie ucierpiał, nie ucierpiał również kierowca i pasażer uszkodzonego przez oskarżonego pojazdu. Zachowania oskarżonego nie da się niczym usprawiedliwić. Oskarżony ma prawo jazdy od 10 lat (k.40), można zatem i należy od niego wymagać znajomości przepisów ruchu drogowego, w tym znajomości normy wynikającej z art. 45 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, tj. zakazu kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości. Oskarżony przed zdarzeniem spędzał czas w klubach, w których pił duże ilości alkoholu i to alkoholu mocnego (sam wyjaśniał, że pił wódkę). Mimo to zdecydował się wsiąść za kierownicę i kierować samochodem. |
||||||||||||||
|
☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem |
||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej |
||||||||||||||
|
☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania |
||||||||||||||
|
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania |
||||||||||||||
|
☐3.4. Umorzenie postępowania |
||||||||||||||
|
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania |
||||||||||||||
|
☐3.5. Uniewinnienie |
||||||||||||||
|
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia |
||||||||||||||
|
4.
KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i |
||||||||||||||
|
Oskarżony |
Punkt rozstrzygnięcia |
Punkt z wyroku odnoszący się |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||
|
T. Z. |
I |
I |
Uznając oskarżonego T. Z. za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu z art. 178a § 1 kk Sąd skazał go i wymierzył mu karę 2 lat ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin miesięcznie. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary, o których stanowi przepis art. 53 kk, wziął pod uwagę zarówno okoliczności łagodzące, jak i obciążające. Do tych pierwszych zaliczyć należy uprzednią niekaralność oskarżonego (aczkolwiek okoliczności tej nie można przeceniać, gdyż niekaralność, przestrzeganie prawa to stan oczekiwany od każdego obywatela), nadto wyrażoną skruchę (należy mieć tylko nadzieję, że skrucha ta nie została wyrażona wyłącznie na potrzeby postępowania karnego). Okolicznościami obciążającymi są: kierowanie samochodem w stanie wysokiej nietrzeźwości, w centrum, po jednej z głównych arterii dużego miasta, jakim jest M., stwarzając realne, a nie abstrakcyjne zagrożenie dla innych uczestników ruchu, wreszcie spowodowanie kolizji innym pojazdem. W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu kara ograniczenia wolności jest adekwatna do wysokiego stopnia zawinienia oskarżonego oraz do wysokiej społecznej szkodliwości popełnionego przezeń czynu. Jest zarazem wystarczającą dolegliwością za popełniony czyn. W tym miejscu wskazać należy, że przestępstwo popełnione przez oskarżonego zagrożone jest wyłącznie karą pozbawienia wolności do lat 3. Sąd jednak zastosował wobec oskarżonego dobrodziejstwo art. 37a § 1 kk i wymierzył mu karę wolnościową, aczkolwiek taką, której dolegliwość będzie dla niego realnie odczuwalna. Wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, o co wnosił obrońca oskarżonego, w ocenie Sądu nie spełniłoby wychowawczego celu kary, a zważywszy na charakter i okoliczności czynu, właściwości i warunki osobiste oskarżonego (w wieku 28 lat, mając wyższe wyksztalcenie nie pracuje, nie jest nawet zarejestrowany jako bezrobotny, pozostaje na całkowitym utrzymaniu rodziców), oskarżony winien ponieść realne, odczuwalne konsekwencje swojego zachowania. Żaden czyn przestępny nie może pozostać bez echa i oskarżony musi zdawać sobie sprawę z konsekwencji przestępnego zachowania się. Kara ma wychować sprawcę i przeciwdziałać popełnianiu przez niego w przyszłości czynów karalnych, a ponadto docierać do świadomości społecznej i tym samym przeciwdziałać popełnianiu tego rodzaju czynów przez innych. Ma uwzględniać zarówno prewencję szczególną wobec oskarżonego, jak i ogólną wobec ogółu społeczeństwa. Ma – co najważniejsze – skłonić oskarżonego do zmiany postępowania i spowodować jego wdrożenie do przestrzegania porządku prawnego, przestrzegać przed nieopłacalnością podobnych zachowań, a ponadto ma na celu kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa. Nie może być żadnego przyzwolenia na kierowanie pojazdami przez osoby nietrzeźwe Takie zachowania stanowią poważne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym i częstokroć są tragiczne w skutkach. |
|||||||||||
|
T. Z. |
II |
II |
Wobec zatrzymania oskarżonego od dnia 18 października 2026 r. od godz. 18:47 do dnia 20 października 2026 r. do godz. 16:10 Sąd zobligowany był na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczyć ów okres faktycznego pozbawienia wolności oskarżonego na poczet wymierzonej mu kary ograniczenia wolności. |
|||||||||||
|
T. Z. |
III |
III |
Wobec skazania oskarżonego za czyn z art. 178a § 1 kk Sąd zobligowany był do orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Na podstawie art. 42 § 2 kk w zw. z art. 43 § 1 kk Sąd orzekł względem oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat. W ocenie Sądu okres ten jest adekwatny do okoliczności czynu popełnionego przez oskarżonego i zarazem wystarczający. |
|||||||||||
|
T. Z. |
IV |
IV |
Sąd na podstawie art. 63 § 4 kk zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 18 października 2026 r. do dnia 28 października 2026 r, tj. do dnia wyrokowania. |
|||||||||||
|
T. Z. |
V |
V |
Wobec skazania oskarżonego za czyn z art. 178a § 1 kk Sąd zobligowany był również do orzeczenia na podstawie art. 43a § 2 kk świadczenia pieniężnego na rzecz (...) (...) oraz (...) (...) i ukształtował to świadczenie na kwotę 10.000 zł - a to z uwagi na charakter czynu, uznając zasądzoną kwotę za adekwatną i jednocześnie za wystarczającą. Wspomnieć należy, że oskarżony ma obiektywne możliwości zarobkowe: jest w wieku, w którym winien pracować na własne utrzymanie, jest zdrowy, ma wyższe wykształcenie, nie ma zatem przeszkód, aby znaleźć pracę - zwłaszcza w M. i zadośćuczynić orzeczonemu świadczeniu pieniężnemu. |
|||||||||||
|
T. Z. |
VI |
VI |
Wobec skazania oskarżonego za czyn z art. 178a § 1 kk, mając na uwadze, że oskarżony kierował pojazdem, który nie stanowił jego własności, Sąd zobligowany był na mocy art. 44b § 6 kk do orzeczenia nawiązki na rzecz Skarbu Państwa i ukształtował jej wysokość na kwotę 5000 zł (kwotę minimalną) - mając na uwadze obiektywne możliwości zarobkowe oskarżonego, na które wskazano wyżej. |
|||||||||||
|
5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU |
||||||||||||||
|
Oskarżony |
Punkt rozstrzygnięcia |
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||
|
6. inne zagadnienia |
||||||||||||||
|
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, |
||||||||||||||
|
7. KOszty procesu |
||||||||||||||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||||
|
VII |
O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął na mocy art. 627 kpk i obciążył oskarżonego kosztami w całości - w kwocie 340 zł, w tym opłatą w kwocie 300 zł - uznając, iż oskarżony będzie w stanie koszty te ponieść, zważywszy na jego obiektywne możliwości zarobkowe. Koszty postępowania zawsze generuje osoba, która popełnia czyn zabroniony i jeśli tylko ma obiektywne możliwości ich uiszczenia (a w ocenie Sądu oskarżony je ma - jest w wieku produkcyjnym, jest zdrowy i zdolny do podjęcia pracy zarobkowej, nie zarejestrował się jako osoba bezrobotna, dodatkowo w sprawie korzysta z pomocy ustanowionego obrońcy), to brak jest podstaw do zwolnienia od ich zapłaty. |
|||||||||||||
|
7. Podpis |
||||||||||||||
Przepisy powołane w orzeczeniu
- Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 - art. 45; art. 45 ust. 1; art. 45 ust. 1 pkt. 1)
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 178 a; art. 178 a § 1; art. 37 a; art. 37 a § 1; art. 42; art. 42 § 2; art. 43; art. 43 a; art. 43 a § 2; art. 43 § 1; art. 44 b; art. 44 b § 6; art. 53; art. 63; art. 63 § 1; art. 63 § 4)
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 343; art. 343 a; art. 387; art. 627)
Źródło: System Analizy Orzeczeń Sądowych (SAOS), orzeczenie nr 555512, dane pobrane 17 listopada 2026. Oryginał w SAOS. Orzeczenie zanonimizowały sądy. Nie sprawdzamy jego prawomocności ani późniejszych zmian, dlatego przed powołaniem się na nie sprawdź je w źródle.